Beste familie, beste vrienden,

Goeie namiddag en van harte welkom hier in Bazel. Goedele is één jaar geleden – op 24/3/2025 - overleden in het Universitair Ziekenhuis in Leuven. Veel te jong, ze was pas 69 jaar oud, en véél te snel gestorven. Inderdaad, in een paar maanden tijd is haar gezondheidstoestand steil achteruitgegaan. Goedele is lang moedig gebleven, maar voelde de laatste weken dat ze ging sterven. Ik ben mijn “compagnon de route” van de laatste 50 jaar verloren, en mijn kinderen hun moeder. We missen haar dan ook zeer. Nog elke dag. En toch proberen mijn kinderen en ik onze levens terug op te pikken. Zo zou Goedele het trouwens zelf ook gewild hebben. En dat lukt wel, beetje bij beetje, met het onvermijdelijke heen en weer balanceren tussen verlies en herstel… Onze doden herdenken en eren maakt immers deel uit van “het leven terug op te pikken”… En daarom zijn we hier vandaag. Om Goedele te herdenken en te eren om wie ze was. We doen dit samen, deze namiddag, met een lach en een traan, in gemeenschap, met koffie en een stukje taart, een pintje of een glas wijn…Mijn kinderen en ik zijn dankbaar voor jullie aanwezigheid. Jullie zijn allen welgekomen. We kijken uit naar de babbels en de gemeenschappelijke herinneringen! Maar we willen ook resoluut naar de toekomst kijken! Daarover straks meer, veel meer! Ieder van jullie, hier aanwezig, heeft Goedele op één of andere manier ontmoet en gekend, tijdens een bepaalde periode van haar leven, en vanuit een bepaald perspectief. Graag wil ik die verschillende ervaringen proberen te bundelen en kort even haar leven overlopen.

Goedele was een meisje uit het Waasland, dochter van Vera en Jef, haar 95-jarige Mama is hier trouwens present, Goedele is geboren in Temse in 1955, op 24 december, dus een "Kerstkindje", Ze is de oudere zus van Jan en Leo, is opgegroeid in Bazel waar ze naar school ging voor het lager onderwijs, en daarna naar Sint-Niklaas trok voor het middelbaar, ze was een goede en plichtsbewuste studente,… in haar jeugd was ze een gepassioneerde volleybalspeelster in de lokale en provinciale volleybalcompetities, aanvankelijk zelfs als enig meisje in een exclusieve mannelijke ploeg!

Als 18-jarige is ze samen met haar jeugdvriendin Luus De Smet, ook hier aanwezig vandaag, naar India getrokken, op bezoek bij haar grootnonkel Philemon Heyrman, Pater jezuïet in Ranchi, in het Noordoosten van India,…  Vrienden en kennissen verklaarden haar ouders, Jef en Vera,  toen trouwens een beetje voor “zot”…  zo van “gaan jullie dat toelaten, twee jonge meisjes zomaar naar het verre India laten reizen!…” Maar ze werden natuurlijk opgevangen door Nonkel Phil. Nonkel Phil was veel meer dan een missionaris. Hij was ook een sociale activist die zich bekommerde om het lot van de armsten in de complexe en gelaagde Indische samenleving – en dit 45 jaar lang. Hij heeft daarvoor trouwens van de Indiase overheid bij zijn dood, postuum, een oorkonde gekregen, als eerbetoon, een eer die weinig niet-Indiërs te beurt valt… Zijn engagement heeft op Goedele een grote indruk gemaakt… ze sprak me er vaak over… en daar lag allicht mede de basis van haar wens om later naar ontwikkelingslanden te trekken… Pour la petite histoire,… tijdens dat bezoek had Goedele voor Nonkel Phil zijn lievelingsgerecht meegebracht… iets dat in India niet te vinden was… een pekelharing! … die helaas na een paar dagen reizen bij hun aankomst in Ranchi bij het openen van de bokaal helemaal bedorven bleek te zijn…

In 1973 is Goedele naar Leuven getrokken voor de studie geneeskunde, ze is er mijn lief geworden, en we zijn beiden in 1981 afgestudeerd, na eerst nog een diploma tropische geneeskunde behaald te hebben in Antwerpen, …naar ontwikkelingslanden trekken was immers ons plan…

We zijn getrouwd in 1981, Goedele is de jaren erop Mama geworden van Sofie, Marieke (die in Congo geboren is) en Pieter-Jan, en later nog Oma van Nora, Lou, Louise, Isolde, Josse, David, Gaston en Juliette, allen present. Samen met mij was ze als arts werkzaam in het Congolese binnenland gedurende 7 jaar.

In 1990 zijn we teruggekeerd naar België, en hier in Bazel komen wonen, Goedele is dan huisarts geworden in een innige samenwerking met Christine Beirens, ook present, in wat toen de eerste (vrouwelijke) duo-praktijk in het Waasland was. In die periode was ze daarnaast ook actief in het multidisciplinaire team van het “Centrum Man, Vrouw en Gezin” hier in Bazel olv Mimi De Graef-Wuyts… Allemaal vrijwilligers. Een uniek en laagdrempelig aanbod in het lokale Kruibeekse zorgsysteem… Ook Mimi is hier deze namiddag ook. Daarnaast was Goedele gedurende vele jaren ook werkzaam, één namiddag per week, in de reiskliniek op het Tropisch Instituut in Antwerpen, …dat vleugje tropengeneeskunde wilde ze niet missen…

Goedele was ook de drijvende kracht, samen met haar vroegere volleyball vriendinnen, achter het initiatief om jaarlijks in het mooie Kasteel Wissekerke hier in Bazel een Kerstfeest te organiseren voor de studenten van de internationale Master In Public Health aan het Tropisch Instituut, die in de donkere Belgische Kerst- en Nieuwjaarsperiode met heimwee naar huis verlangden, … Dit feest – we noemden het de “Bongofuif!” – werd een lokaal begrip hier in Bazel. We hebben het 23 jaar op rij georganiseerd! Lekker eten en veel dansen op wereldmuziek tot een stuk in de nacht (Goedele was zelf eigenlijk geen danser, maar ze keek graag toe vanuit de zijlijn). We hebben fijne herinneringen en mooie vriendschappen aan die feestjes overgehouden. Als het ware een soort Noord-Zuid samenwerking avant-la-lettre! Regelmatig kreeg ik tijdens mijn werkbezoeken in Afrika de vraag “… et Dr Bart, la fête à Bazel, ça existe toujours?”

Naar het einde van haar carrière toe, lag Goedele samen met haar jongere collega’s Liesbeth Lowagie en An Van Daele mee aan de basis van de grote bloeiende multidisciplinaire eerstelijnspraktijk Zorgsaam in Rupelmonde… Liesbeth en An zijn hier vandaag ook. Goedele was een beetje de Mama van Zorgsaam… Vandaag is en blijft die praktijk een van de belangrijke pijlers in de lokale eerstelijnsgezondheidszorg. Goedele was ook actief als vrijwilliger in de lokale voedselbank in Bazel, ze was ook de huisarts van asielzoekers, minderjarigen en volwassenen, gehuisvest in het Lokaal Opvang Initiatief (LOI) in Rupelmonde. En daarnaast, gedurende vele jaren, lid van het Bijzonder Comité voor Sociale Dienstverlening van het lokale OCMW waar ze zich met haar collega’s boog over de situatie van mensen in armoede… Na haar pensionering eind 2020 nam Goedele nog eventjes de medische coördinatie van het COVID-vaccinatiecentrum in Beveren op zich. Ze heeft dit graag gedaan. Er was veel voluntarisme en er heerste een bijzondere sfeer! Daarnaast was het een gelegenheid voor haar om vele oud-patiënten terug te zien! En tenslotte, tot ze ziek werd in het najaar 2024, was ze nog een halve dag per week werkzaam als huisarts in het WGC De Link in Beveren…

Kortom, een heel leven van sociaal engagement… zonder toeters of bellen. Gewoon. What you saw is what you got.

Goedele was een mensen-mens, met een bekommernis voor het welzijn van haar familie, vrienden, patiënten, medeburgers…  Op één van de vele nieuwjaarskaartjes die ik dit jaar mocht ontvangen stond een mooi citaat van Simone Weil… een Frans-Joodse filosoof van de eerste helft van de vorige eeuw.  Die schreef (en ik citeer): "Aandacht is de meest zuivere en meest zeldzame vorm van generositeit”.  Goedele was uiteraard géén halve heilige, en dat willen we van haar ook niet maken, maar nét dat soort “aandacht” was iets dat haar zo typeerde…

Op de dag zelf van Goedele’s sterven – in Leuven, ’s morgens, op maandag 24 maart 2025 – kiemde bij mij reeds de idee om “iets” te doen… om “iets” op poten te zetten  om Goedele’s “zijn” en “handelen” lokaal op één of andere manier te verankeren… Hoe echter was nog niet duidelijk… Geleidelijk is die idee concreter geworden, na discussies en overleg met mijn kinderen, met kennissen en vrienden… ook de gesprekken met Vinnie en Ronald, vrienden van Pieter-Jan, hebben daarbij geholpen. En de inputs van Kirsten Heyrman, afdelingshoofd Welzijn in de administratie van onze fusiegemeente B-K-Z, waren bijzonder nuttig… ook zij alle drie zijn hier vandaag bij ons…

Zo zijn we geleidelijk gekomen tot de oprichting van het “Fonds Goedele Heyrman”, in samenwerking met de KBS… In oktober vorig jaar hebben we dan ook met de Stichting een overeenkomst afgesloten. Dank aan Ann Clé van de KBS om hier deze middag ook aanwezig te zijn. Ann zal ons in de toekomst verder begeleiden in de werking van het Fonds. Dit jaar viert de KBS trouwens haar 50ste verjaardag. Ik interpreteer dit graag als een goed voorteken voor de toekomstige bloei van het Fonds Goedele Heyrman 😊! En laat me heel oprecht zijn, wij durven natuurlijk te rekenen op jullie gulle giften – fiscaal aftrekbaar – om dit Fonds samen met ons te financieren, nu en in de toekomst!

Allicht zou Goedele zelf wat onwennig geweest zijn t.o.v heel deze onderneming... Ik ben me daar goed van bewust. Ik zie ze ons in mijn verbeelding al zeggen “Allez Bartje, allez kindjes, is dit nu allemaal wel nodig?"...En toch vinden we dat het “juist” aanvoelt… We willen vandaag dan ook het FGH publiek lanceren, en mensen, verenigingen, organisaties uitnodigen om samen te werken rond lokale initiatieven die in lijn liggen met Goedele’s werk en levensfilosofie…  

Straks zal Sofie de grote lijnen van de werking van het Fonds toelichten. Met het tijdspad dat we voor ogen hebben. En Marieke gaat de website die we aan het uitbouwen zijn kort aan jullie voorstellen! Het FGH wordt er ruim voorgesteld en er zijn een 25-tal getuigenissen van mensen die Goedele gekend hebben tijdens bepaalde periodes van haar leven! En last but not least, zal Pieter-Jan de middag afsluiten met een finaal woordje! Pieter-Jan is een echte local boy, hier in Bazel kent hij “Jan-en-klein Pierke”, en hij wordt ons geheim wapen in de promotie van het Fonds GH!  Niet verklappen hé! En om het vandaag allemaal op te luisteren met wat muziek gaat onze schoonzoon Filip samen met zijn maten van het fantastische bandje “Tiswatis” voor ons optreden… Knappe muzikanten! Onthoud de naam! “Tiswatis”

Maar nu eerst wat tijd om bij te praten en feest te vieren. Zoals men hier in het Waasland zo mooi plastisch zegt, Goedele was een “smeerbuik”, ttz iemand die graag feest en lekker eet, zeker ook zoetigheden… Ook in dat opzicht gaan we haar vandaag herdenken!

Nogmaals, van harte welkom! Een dikke merci om hier bij ons te zijn!